|
Rally verslag Breslau Dresden 30 Juni 2011 |
| De dag van de marathon etappe gaat 510 km, bestaande uit 7 etappes van /Recz naar Zagan, allebei in Polen. Over de starttijden is nu 01.45u nog weinig bekend. De motoren starten vanaf 07.00u en de auto's vanf 08.30. Nu zijn we de remmen aan het repareren, daarna proefrijden en gauw slapen. Natuurlijk nadat we een pilske gedronken hebben. |
| Wat erop leek een vlugge reparatie te worden, had toch wat meer voeten in aarde. De remboosters eronderuit gehaald, schoongemaakt en ingevet. Hierna wilden we de remmen ontluchten, maar toen bleek dat de remslang van de voorste as doormidden was. Uiteraard zat deze op een dusdanige vervelende plek, dat het vervangen uren duurde. Eerst andere leidingen weggehaald om erbij te komen en ook per ongeluk in een luchtleiding geslepen. Uiteindelijk waren we om 05.00 klaar, nog even ontluchten, proefrijden en om 05.30 naar bed. Na een paar uur slapen zouden we starten met de marathon etappe. Dit kon, zoals vermeld in het roadbook tot 10.00. Helaas was de start al opgedoekt toen we om 9.30 daar aankwamen. Wel konden we het eerste deel overslaan en met deel 2 beginnen na een stuk verbinding te rijden. We waren natuurlijk niet te spreken over deze gang van zaken, maar konden ons er alleen maar bij neerleggen. Dit leverde een heel stel gemiste checkpoints op. Het 2e deel van de marathon was erg snel. Hele stukken op topsnelheid over redelijk vlakke paden. Ook het 3e deel was behoorlijk snel. Deze 2 delen waren maar een kilometer of 40/50 per stuk. Daarna weer verbinding naar deel 4. Dit was niet snel, veel gehots en geklots. Het grootste deel van deze etappe bestond uit de overbekende spoorlijn waar de rails en meestal de bielzen weggehaald waren. Zeker een kilometer of 25, met een gemiddelde snelheid van 13 per uur. Harder ging niet. Na de geweldige spoorbaan een rivieroversteek. Vogelsang stond net voor ons en reed zich vast. Wij ook. Vogelsang werd eruit gesleurd door 2 KAT's en hielp ons er daarna doorheen. Wij hebben nog een jeepje geholpen en reden hierna ook door. Een paar kilometer later was het einde van deel 4. Wederom een heel stuk verbinding en we kwamen al in de buurt van het volgende kamp: Zagan. Dit was onmiskenbaar aan het terrein; korte, hoge bulten van 2 á 3 meter hoog op 3 á 4 meter van elkaar. Zachtjes rijden, omhoog en omlaag, de contouren van de bulten volgend om niet te hard te springen met de Ural. Deze laatste etappe werd ingekort, kregen we per sms te horen omdat er een ongeluk gebeurd was en de medische crew daarnaartoe geroepen was. Uiteindelijk hebben we de laatste 25 km niet hoeven rijden en kwamen we op een heel christelijke 22.30/ 23.00 in het nieuwe kamp aan. Gegeten, pilsje en slapen. Dit was hard nodig na de korte nacht hiervoor. |
|
